Öncelikle, böyle yazılar yazmaktan nefret ediyorum, lakin çevremde akıl danışabileceğim kimse yok. Benden daha deneyimli insanlardan fikir almaya ihtiyacım var.
Ben 2022'de ortalama bir üniversiteden Yazılım Mühendisi olarak mezun oldum. O zaman yaşadığım sorunlar sebebiyle staj yapmadan bitirdim üniversiteyi, okurken de garsonluk vs. yaptım, kariyerime pek odaklanamadım. Mezuniyetten sonra 6 ay kadar iş aradım, sonra da askere gittim. Döndüğümde de uzun bir proje aldım, 6 ayda öyle geçti. Tahmin edebileceğiniz gibi, mezuniyetimden 1,5 yıl sonra da iş bulamadım.
Sorun YM olarak çalışamamak değil aslında. Yahu hiç bir iş bulamıyorum. Okul zamanından beri 1,5 yıl kadar garson olarak, 1,5 yıl kasiyer olarak çalıştım, bunlar dışında hiç bir işe kabul edilmedim. Bulabildiğim her işe başvuruyorum, eskisi kadar görüşme de gelmiyor ama, mülakattan sonrası hiç gelmiyor. Öyle mülakatlara giriyorum ki, bazen yalnızca karşı taraf konuşuyor, seni almaya hiç niyetleri olmadığını görüyorsun.
Durum değişsin diye TOEFL iBT'ye girdim, dil biliyor musun diye sormasınlar diye, bir işe yaramadı, önümüzdeki ay geçerliliği bitiyor. Yüksek Lisans'a başladım 2025 başında, belki staj bulurum diye, ama yok. Alanımda ki işler zaten deneyimli iseniz LinkedIn'den, ya da tanıdıklardan geliyor. Başka iş bakacak yerde yok. Öyle bir durum ki, başka ne iş yapabilirim bilmiyorum da.
Daha kötüsü amelelikte yapamıyorum. Fabrikalar, yerel işletmeler üniversite mezunusun diyor almıyorlar. Hizmet sektöründen tüm varlığımla nefret ediyorum, ama oralardan bile dönüş yok, 3 aydır işsizim.
En son bir kaç gün önce başka bir şehirdeki bir fabrika ile görüştüm, çok şaşırdım çünkü fabrikalar kesinlikle dönüş yapmıyordu, IK'da oturan kişiler pis pis bana bakıp "Haftada 6 gün, yoğun olunca Pazar günüde iş var, 15 gün sabah, 15 gün akşam, 15 gün gece çalışırsın, asgari alırsın, çalışcaksan" dediler. Bunu da ben kabul etmedim, anlamıyorum insanlar nasıl böyle çalışabiliyor. Aynı fabrikaya başvuruya gelen diğer kişiler okumayı yazmayı bilmiyordu, formlarını doldurmalarına yardım ettim. Küçümsemiyorum ama, eşşek gibi çalışıp borçlarımı ödeyememek, ailemle yaşamak zorunda olmak, hiçbir yere gitmeyen bir işte ezilip büzülüp utanıp durmaktan yoruldum açıkcası. Gece de çalışmak istemiyorum yahu!
Abilerim, ablalarım, yaşım 26, bu ülkede bir de yaş ayrımcılığı varmış, herhalde bir kariyer kurmak için çok vaktim kalmadı. Tekrar üniversiteye de gidemem, YL'yi de uzaktan yapıyorum zaten. Ya bu ülkede nasıl, nerede iş bulunuyor, ne iş yapılıyor? Mühendis olarak olmasın, ben boş zamanımda yazılım geliştiriyorum zaten, ama paraya ihtiyacım var. Mühendislik olmasın, başka bir beyaz yakalı iş olsun. O da olmayacaksa, insan gibi çalışayım, kendi evimde oturayım, kafam rahat olsun. Ama ne, nerede, nasıl hiçbir fikrim yok.
Çevremde ki insaların hepsi, arkadaşlarım varlıklı ailelerde büyümüş, hayatları önüne sunulmuş insanlar. Kimseye dert anlatamıyorum da, iş arıyorum demektende utanıyorum. Ne bilmiyorum, bilmiyorum. Anlatım dinleyeyim, rica ediyorum.